Spotykasz się z kimś regularnie od kilku miesięcy. Rozmawiacie codziennie, spędzacie razem weekendy, a nawet poznaliście swoich przyjaciół. Ale gdy ktoś pyta „czy jesteście razem?”, milkniecie. Nie wiecie, co odpowiedzieć. Witajcie w świecie situationship.
Ten trend stał się niemal powszechny wśród młodych dorosłych. Według badań, 60% Amerykanów miało doświadczenie z tego typu relacją, a Tinder odnotował 49% wzrost użytkowników dodających „situationship” do swoich profili w 2022 roku. To nie przypadek – żyjemy w czasach, gdy tradycyjne wzorce związków ulegają transformacji, a młode pokolenie szuka nowych sposobów na budowanie bliskości.
Ale czy situationship to rzeczywiście rozwiązanie na współczesne problemy miłosne, czy jest to może źródło dodatkowych komplikacji? Jak rozpoznać, kiedy taka relacja służy naszemu dobru, a kiedy może szkodzić? I co robić, gdy czujemy, że utknęliśmy w tej emocjonalnej szarej strefie?
Czym jest situationship?
Situationship to romantyczny lub seksualny związek, któremu brakuje jasnych granic, zobowiązań i długoterminowego kierunku. To coś więcej niż przyjaźń, ale jednocześnie mniej niż prawdziwy związek. Relacja ta charakteryzuje się kilkoma kluczowymi cechami, które odróżniają ją od innych form bliskości.
Przede wszystkim, brak jasnych granic i oczekiwań sprawia, że osoby w situationship często nie wiedzą, na czym stoją. Nie ma ustaleń dotyczących ekskluzywności, przyszłości czy nawet tego, jak nazywać to, co ich łączy. Ta niepewność może być zarówno wyzwalająca, jak i źródłem stresu.
Drugą charakterystyczną cechą jest emocjonalna intymność bez zobowiązań. Pary w situationship często dzielą się osobistymi przeżyciami, wspierają się nawzajem i budują głęboką więź, ale jednocześnie unikają formalnego zaangażowania. To paradoks współczesnych relacji – pragniemy bliskości, ale boimy się jej konsekwencji.
Niespójność w komunikacji to kolejny element, który definiuje situationship. Osoby w takiej relacji mogą intensywnie komunikować się przez dni, by potem zniknąć na tygodnie bez wyjaśnienia. Ta nieprzewidywalność staje się częścią dynamiki związku, choć rzadko służy dobrostanowi którejkolwiek ze stron.
Różnice od innych form związków
Żeby lepiej zrozumieć situationship, warto porównać ją z innymi formami relacji. W przeciwieństwie do „friends with benefits„, to nie tylko seks, situationship zawiera znacznie głębszą więź emocjonalną. To nie tylko fizyczna bliskość – to współdzielenie życia codziennego, emocji i doświadczeń.
Od casual dating różni się większą intensywnością kontaktów, ale bez progresji w kierunku bardziej zaangażowanego związku. Osoby w situationship mogą spędzać ze sobą większość czasu, ale wciąż unikają rozmów o przyszłości czy oficjalnym statusie.
W porównaniu ze związkiem, situationship pozbawiona jest oficjalnych zobowiązań i planów na przyszłość. Brak tu wzajemnych obietnic, wspólnych celów czy jasnej wizji tego, dokąd relacja zmierza.
Ludzie zazwyczaj wchodzą w relacje bez zobowiązań poprzez otwartą komunikację na temat swoich oczekiwań i granic już na początku znajomości. Mogą wybierać taki typ związku, ponieważ cenią sobie wolność, niezależność, chcą skupić się na własnym rozwoju lub nie są gotowi na poważne zobowiązania emocjonalne. Często też chcą uniknąć presji związanej z tradycyjnymi związkami lub po prostu szukają towarzystwa bez długoterminowych planów.
Relacja typu situationship
Za popularnością situationship stoi kilka psychologicznych mechanizmów, które warto zrozumieć, by lepiej poradzić sobie z tego typu relacją. Teoria przywiązania oferuje cenne spojrzenie na to, dlaczego niektórzy ludzie wybierają tę formę związku.
Osoby z lękowym stylem przywiązania mogą traktować situationship jako źródło przerywanych sygnałów bliskości. Z jednej strony otrzymują to, czego pragną – uwagę i więź emocjonalną. Z drugiej jednak, brak jasności co do statusu relacji wzmaga ich naturalne obawy przed odrzuceniem. Ta nieprzewidywalność odpowiada ich wewnętrznym wzorcom relacyjnym, choć rzadko przyczynia się do ich emocjonalnej stabilności a raczej nasila lęk przed bliskością.
Z kolei ludzie z unikającym stylem przywiązania często preferują situationship, gdyż pozwala im zachować dystans emocjonalny. Mogą doświadczać bliskości, ale bez poczucia „uwięzienia” w zobowiązaniach, które postrzegają jako ograniczające ich autonomię.
Współczesne uwarunkowania
Badania wskazują na pięć głównych tematów, które pojawiają się w doświadczeniach osób w situationship. Najczęściej występuje niejednoznaczność w związkach – problematyczne dla większości uczestników takich relacji. Towarzyszy jej stres emocjonalny objawiający się uczuciami lęku, frustracji i smutku.
Stres to kolejny element – trudności z koncentracją na innych obszarach życia, gdy umysł ciągle analizuje status relacji. Potrzeby seksualne odgrywają istotną rolę, ale często w połączeniu z emocjonalną niepewnością. Wreszcie, indywidualne preferencje pokazują, jak różnie ludzie reagują na tego typu układ w zależności od swoich wartości i doświadczeń życiowych.
Historie z życia wzięte – jak wygląda situationship w praktyce?
Aby jeszcze lepiej oddać specyfikę situationship, warto przyjrzeć się prawdziwym historiom osób, które doświadczyły tego rodzaju relacji. Każda z nich wnosi unikalne spojrzenie na to, jak brak jasnych granic, rozbudowana intymność i emocjonalna niepewność przekładają się na codzienność.
Iza (21 lat, studentka z Wrocławia)*
Iza weszła w situationship z byłym chłopakiem tuż po rozstaniu. Jej relacja pozbawiona była planów i oczekiwań – liczyła się tylko chwila obecna. Brak zobowiązań dawał poczucie wolności, ale równocześnie prowadził do niejasności i ukrytej frustracji, zwłaszcza jeśli temat lojalności lub kontaktów z innymi wysuwał się na pierwszy plan. Z czasem emocjonalny dystans urósł, co zaowocowało definitywnym ograniczeniem relacji.
Hania (31 lat, graficzka z Warszawy)*
Dla Hania situationship był długim, nieformalnym układem – pełnym czułości, wspólnych nocy i delikatnych rozmów, ale pozbawionym deklaracji. Mimo braku zaangażowania w klasycznym sensie, pojawiła się potrzeba bliskości i smutek, gdy druga osoba tworzyła barierę emocjonalną. Kiedy Hania poczuła, że naprawdę się zakochała, zdecydowała się zakończyć dotychczasową znajomość, życząc drugiej stronie szczęścia.
Tola (24 lata, studentka)*
Jej situationship zaczęło się zupełnie niezobowiązująco, od znajomości internetowej. Beztroskie spotkania z czasem przerodziły się w coraz głębszą codzienność, choć nigdzie nie padły żadne deklaracje czy plany. Z zewnątrz mogło się wydawać, że są parą: wspólne wypady, bliski kontakt, nawet drobne role społeczne przypisywane sobie wzajemnie dla zabawy. Jednak dla Tola była to relacja na własnych zasadach – bez zobowiązań, ale też bez wsparcia, którego oczekiwałaby od partnera w klasycznym związku.
Agnieszka (logopedka z Krakowa)*
Dla Agnieszka situationship wiązał się z byciem “kimś pomiędzy” – nigdy oficjalną partnerką, nieznaną rodzinie ani znajomym drugiej osoby, mimo codziennej troski i serdeczności. Im dłużej trwała niepewność, tym bardziej rosło poczucie niedopasowania i emocjonalne zmęczenie związane z brakiem jasnej tożsamości relacji.
Magda i Artur
Magda doświadczyła situationship po trudnym, toksycznym związku. Początkowo nie była gotowa na głębsze zaangażowanie i decydowała się na relacje bez zobowiązań. Jednak wspólne spędzanie czasu i szczerość przerodziły się ostatecznie w coś poważniejszego – sytuacja “bez nazwy” przeszła w tradycyjny związek, gdy oboje poczuli, że są na to gotowi.
Wspólny mianownik: ciągły balans między potrzebą wolności a pragnieniem bliskości.
Osoby opisujące swoje situationship często powtarzają, że początkowy brak zobowiązań bywa kuszący, ale niepewność dotycząca przyszłości i statusu relacji z czasem staje się trudna do zniesienia. Dla wielu situationship to próba zarządzania własnymi lękami – jedni boją się utraty kontroli i autonomii, inni konfrontacji z odrzuceniem czy oczekiwaniami partnera. Dla niektórych etap ten trwa zaledwie kilka tygodni, dla innych rozciąga się na lata, zanim zdecydują się na zmianę lub rozstanie.
To bardzo zróżnicowane doświadczenia, ale jedno jest pewne: situationship to nie tylko modny termin z TikToka, lecz wyraźny znak czasów, w których relacje definiujemy na nowo.
Dlaczego Generacja Z wybiera situationship?
Młode pokolenie dorasta w świecie, który znacznie różni się od tego, w którym kształtowały się poprzednie wzorce związków. To wpływa na ich podejście do relacji i tłumaczy, dlaczego situationship staje się coraz bardziej powszechne.
Strach przed zobowiązaniem często wynika z obserwacji nieudanych związków rodziców czy doświadczeń rówieśników. Młodzi ludzie widzą rozwody, trudne rozstania i emocjonalne krzywdy, co sprawia, że ostrożniej podchodzą do formalnych zobowiązań. Situationship wydaje się bezpieczniejszą alternatywą – można doświadczać bliskości bez ryzyka „wielkiej porażki”.
Wpływ mediów społecznościowych nie może być niedoceniony. Łatwość utrzymywania kontaktów z innymi osobami jednocześnie oraz ciągły dostęp do potencjalnych partnerów zmienia sposób, w jaki młodzi ludzie myślą o wyłączności. Dlaczego ograniczać się do jednej osoby, skoro wokół jest tyle możliwości?
Kultura aplikacji randkowych również kształtuje oczekiwania. Obfitość wyboru może prowadzić do syndromu „trawy, która jest bardziej zielona gdzie indziej”. Ludzie mogą wahać się przed zaangażowaniem, obawiając się, że tracą inne opcje.
Presja współczesnego życia
Intensywny tryb życia młodych dorosłych – studia, kariera, rozwój osobisty – pozostawia mniej czasu i energii na budowanie głębokich, wymagających relacji. Situationship oferuje bliskość bez konieczności inwestowania całej swojej emocjonalnej i czasowej energii w związek.
Psychologiczne powody włączają także autonomię versus połączenie – chęć zachowania niezależności przy jednoczesnym pragnieniu bliskości. Dla wielu młodych ludzi etykiety wydają się przestarzałe, a elastyczność w definiowaniu relacji odpowiada ich potrzebie indywidualności.
Nie bez znaczenia jest też ochrona emocjonalna – unikanie ryzyka odrzucenia przez nieangażowanie się w pełni. Situationship pozwala na testing granic bez pełnego otwarcia się na drugą osobę.
Wpływ związku typu situationship
Chociaż situationship może oferować pewne korzyści, jej wpływ na zdrowie psychiczne często bywa problematyczny. Niepewność i lęk to prawdopodobnie najczęstsze konsekwencje tego typu relacji. Brak jasności co do statusu związku może prowadzić do chronicznego stresu, który wpływa na codzienne funkcjonowanie.
Problemy z samooceną stanowią kolejne zagrożenie. Gdy nie wiemy, czy jesteśmy wystarczająco ważni dla drugiej osoby, by zechciała się z nami związać oficjalnie, łatwo zacząć kwestionować własną wartość. To szczególnie dotkliwe dla osób, które już wcześniej zmagały się z niskim poczuciem własnej wartości.
Trudności z planowaniem przyszłości to praktyczny aspekt wpływu situationship na życie. Nieprzewidywalność relacji utrudnia podejmowanie decyzji życiowych – od planów weekendowych po decyzje dotyczące kariery czy miejsca zamieszkania.
Czy situationship może przerodzić się w związek?
Choć situationship kojarzy się głównie z brakiem zobowiązań i emocjonalną niepewnością, nie oznacza to, że zawsze prowadzi do rozstania. Są przypadki, w których tego typu relacja stopniowo przekształca się w tradycyjny związek partnerski. Zdarza się, że jedna ze stron od początku wykazuje większą gotowość na poważne zobowiązanie, podczas gdy druga potrzebuje więcej czasu na odbudowanie zaufania po trudnych doświadczeniach – takich jak zakończenie toksycznego związku czy etap intensywnego randkowania.
Moment „przejścia” z situationship do związku często wymaga otwartej rozmowy o oczekiwaniach i potrzebach obu partnerów. Czasem impulsem do podjęcia decyzji staje się sytuacja graniczna – wyjazd, rozłąka czy trudna konfrontacja z własnymi uczuciami. Przełomowe bywają długie, szczere rozmowy, kiedy partnerzy podejmują decyzję, czy kontynuować relację i nadać jej nowy kierunek, czy się rozstać.
Nie ma jednak reguły – dla jednej pary situationship to tylko etap w drodze do związku, dla innej pozostaje tymczasowym układem lub kończy się rozstaniem. Warto mieć na uwadze, że transformacja tego typu relacji wymaga odwagi, komunikacji i gotowości obu stron, by zaryzykować większą bliskość.
Dowody empiryczne
Badanie przeprowadzone na grupie 100 studentów psychologii wykazało słabą, ale istotną negatywną korelację między situationship a dobrostanem psychicznym. Podobne rezultaty uzyskano w odniesieniu do satysfakcji ze związku. Choć korelacje nie były silne, były statystycznie istotne, co sugeruje rzeczywisty wpływ na samopoczucie.
Mechanizmy szkodliwego wpływu obejmują stan ciągłej niepewności co do tego, czego możemy oczekiwać od relacji. Izolacja to kolejny problem – trudno szukać wsparcia u przyjaciół czy rodziny, gdy sami nie potrafimy wyjaśnić, co nas łączy z drugą osobą.
Konflikty niewyrażone stanowią dodatkowe obciążenie. Bez jasnych ram relacji trudno rozwiązywać problemy czy wyrażać niezadowolenie. To prowadzi do gromadzenia frustracji i resentymentów.
Czy situationship może przerodzić się w tradycyjny związek?
Choć wiele sytuacji typu situationship kończy się rozstaniem lub powolnym wygaśnięciem kontaktu, zdarzają się także wyjątkowe przypadki, kiedy taka relacja ewoluuje w pełnoprawny związek. Przejście to najczęściej następuje, gdy jedna lub obie osoby zaczynają odczuwać potrzebę większej jasności i stabilizacji.
Decydujące momenty nierzadko pojawiają się w sytuacjach granicznych – wyjazd, dłuższa rozłąka czy szczera rozmowa o oczekiwaniach. Bywa, że dopiero konfrontacja z perspektywą utraty drugiej osoby, albo silna emocjonalna reakcja na potencjalne zakończenie relacji, prowadzi do głębszego namysłu. Wiele osób w takich chwilach uświadamia sobie, że „testowanie granic” czy wygodna niepewność przestają im wystarczać, a potrzeba bliskości i poczucia bezpieczeństwa zaczyna wygrywać z lękiem przed zobowiązaniem.
Dla niektórych to właśnie możliwość „przegadania wszystkiego do rana”, otwartej konfrontacji z własnymi obawami i wspólnego rozważenia „za” i „przeciw” staje się bodźcem do zmiany. Emocjonalna szczerość oraz gotowość do deklaracji wprost bywa przełomowym krokiem – nawet jeśli wymaga odwagi i chwilowej utraty kontroli nad sytuacją.
Takie przejścia nie są regułą, ale są możliwe, szczególnie gdy obie strony zdecydują się zaryzykować i porzucić poczucie bezpieczeństwa na rzecz budowania realnej, nazwanej relacji. To pokazuje, że nawet najbardziej nieoczywiste początki mogą prowadzić do trwałych i satysfakcjonujących związków.
Rozpoznawanie sygnałów ostrzegawczych
Jak rozpoznać, że znajdujesz się w situationship? Oto kilka głównych oznak, które mogą pomóc Tobie w identyfikacji tego typu relacji:
Związek nie ma etykiety – unikacie nazywania tego, co was łączy. Kiedy ktoś pyta o wasz status, czujecie się nieswojo lub odpowiadacie wymijająco. To pierwszy i najoczywistszy sygnał.
Jesteście niespójni w kontaktach – czasem rozmawiacie codziennie, a czasem nie odzywasz się przez tydzień bez wyjaśnienia. Ta nieprzewidywalność staje się normą, choć dla żadnej ze stron nie jest komfortowa.
Związek wydaje się zatrzymany na jednym etapie. Nie ma progresji, rozwoju ani pogłębiania więzi. Spotykasz się z tą osobą od miesięcy, ale nic się nie zmienia – ani na lepsze, ani na gorsze.
Czujesz się zdezorientowana lub niespokojna w tej relacji. Nie wiesz, czego możesz oczekiwać, jak się zachować czy o czym marzyć. Ta niepewność staje się źródłem chronicznego stresu.
Nie jesteś częścią kręgu społecznego. Mimo że spędzacie ze sobą dużo czasu, nie zostałaś przedstawiony rodzinie czy bliskim przyjaciołom, jako ktoś ważny.
Dalsze sygnały alarmowe
Planujecie wszystko w ostatniej chwili – brak długoterminowych planów czy wspólnych projektów. Wszystko dzieje się spontanicznie, jakby druga osoba nie chciała się zobowiązać nawet do planów na przyszły weekend.
Zawsze jest możliwość odwołania. Twoje plany nigdy nie są priorytetem, a druga osoba często zmienia ustalenia bez większego wyjaśnienia czy przeprosin.
Oboje spotykajcie się z innymi ludźmi. Może nie jest to jawne, ale czujesz, że nie jesteś jedyną osobą w życiu swojego partnera a ekskluzywność nigdy nie została omówiona. Często jest to niedopowiedziona ale czujesz, że możesz widywać się, randkować z innymi osobami.
Nigdy nie byliście na prawdziwej randce. Wasze spotkania ograniczają się do nieformalnych sytuacji – oglądania filmów w domu, szybkich spotań czy imprez z przyjaciółmi.
Prawie ze sobą nie rozmawiacie o ważnych rzeczach. Unikacie poważnych tematów dotyczących uczuć, przyszłości czy tego, czego oczekujecie od relacji.
Nie jesteś częścią jego/jej planów na przyszłość. Gdy mówią o swoich marzeniach, celach czy planach życiowych, ty w nich nie występujesz.
Strategie radzenia sobie
Jeśli rozpoznałaś w swojej relacji cechy situationship, masz kilka opcji. Twój wybór powinien zależeć od tego, czy jesteś zadowolony z obecnej sytuacji, czy pragniesz zmiany.
Jeśli jesteś zadowolona z situationship
Niektórzy ludzie rzeczywiście czują się dobrze w tego typu relacji. Jeśli to twój przypadek, ważne jest, byś świadomie zarządzał tą sytuacją:
Komunikuj swoje potrzeby jasno, nawet jeśli nie chcesz oficjalnego związku. Powiedz drugiej osobie, czego oczekujesz, a czego nie. Może to paradoksalne, ale nawet relacje bez zobowiązań potrzebują pewnych ustaleń.
Ustal zdrowe granice. Określ, co jest dla ciebie akceptowalne, a co nie. Może to dotyczyć częstotliwości kontaktów, innych relacji czy sposobu komunikacji.
Regularnie sprawdzaj swoje uczucia. Situationship może ewoluować, a twoje potrzeby mogą się zmieniać. Bądź szczera sama ze sobą co do tego, czy wciąż ci to odpowiada.
Jeśli chcesz zmiany
Gdy poczujesz, że situationship ci nie służy lub pragniesz czegoś więcej, czas na działanie:
Bądź szczera co do swoich uczuć. Powiedz drugiej osobie, jak się czujesz i czego chcesz. To może być trudna rozmowa, ale jest konieczna.
Poproś o to, czego chcesz. Jeśli pragniesz oficjalnego związku, jasno to wyraź. Nie pozostawiaj drugiej stronie pola do interpretacji.
Przygotuj się na różne scenariusze. Druga osoba może nie być gotowa na to, czego pragniesz. Zastanów się wcześniej, jak zareagujesz na taką odpowiedź.
Jak zakończyć situationship?
Jeśli zdecydujesz, że najlepszym rozwiązaniem jest zakończenie tej relacji:
- Stwórz dystans emocjonalny. Zacznij powoli ograniczać intensywność kontaktów i emocjonalne zaangażowanie.
- Zerwij kontakt, jeśli to konieczne. Czasem jedynym sposobem na wyjście z toksycznej relacji jest całkowite przerwanie komunikacji.
- Skup się na sobie. Użyj czasu i energii, które wcześniej inwestowałeś w niepewną relację, na rozwój osobisty czy inne obszary życia.
- Poszukaj wsparcia u przyjaciół, rodziny czy terapeuty. Zakończenie każdej relacji może być trudne, nawet jeśli była ona źródłem stresu.
Kiedy szukać pomocy profesjonalnej
Niektóre sygnały wskazują, że warto skonsultować się z psychologiem czy terapeutą – psychoterapia online.
- Chroniczny lęk, dotyczący związku – jeśli niepewność co do relacji dominuje w twoich myślach i wpływa na inne obszary życia.
- Problemy z koncentracją w życiu codziennym – gdy myśli o relacji utrudniają pracę, naukę czy inne aktywności.
- Spadek samooceny – jeśli zaczynasz kwestionować swoją wartość z powodu braku jasności w relacji.
- Izolacja społeczna – gdy unikasz przyjaciół czy rodziny, bo nie potrafisz wyjaśnić swojej sytuacji relacyjnej.
- Objawy depresji – uczucia smutku, beznadziei czy braku energii związane z twoją sytuacją emocjonalną.
Dostępne formy wsparcia obejmują terapię indywidualną, grupy wsparcia dla osób w podobnych sytuacjach, terapię CBT czy – jeśli partner wyrazi chęć – terapię par.
Budowanie zdrowych związków w przyszłości
Doświadczenie situationship, choć może być bolesne, oferuje cenne lekcje na przyszłość. Kluczem jest refleksja nad wzorcami – rozpoznanie powtarzających się schematów w twoich relacjach i zrozumienie, co cię do nich przyciąga.
Budowanie poczucia własnej wartości to fundament zdrowych relacji. Gdy wiesz, na co zasługujesz, łatwiej jest komunikować swoje potrzeby i utrzymywać granice.
Nauka komunikacji asertywnej pozwala jasno wyrażać oczekiwania bez agresji czy manipulacji. To umiejętność, która przyda się w każdej relacji.
Bliskość – przewodnik po związkach
Jasne komunikowanie potrzeb od początku relacji może zapobiec wielu problemom. Nie bój się mówić o swoich oczekiwaniach i pytać o oczekiwania drugiej strony.
Ustalanie granic od początku pomoże uniknąć nieporozumień. Określ, co jest dla ciebie ważne, i trzymaj się tych ustaleń.
Szukanie partnera gotowego na zobowiązanie oznacza zwracanie uwagi na czyny, a nie tylko słowa. Obserwuj, czy druga osoba konsekwentnie zachowuje się w sposób, który wskazuje na chęć budowania stałej relacji.
Praca nad własnym stylem przywiązania może pomóc w budowaniu zdrowszych wzorców relacyjnych. Zrozumienie swoich potrzeb emocjonalnych i sposobów reagowania na bliskość to kluczowy element rozwoju osobistego.
Podsumowanie
Situationship to zjawisko charakterystyczne dla naszych czasów – odpowiedź na zmieniające się normy społeczne, technologię i sposób życia młodych ludzi. Choć może oferować pewien poziom bliskości i intymności, często wiąże się z emocjonalnymi kosztami.
Kluczowe wnioski z naszej analizy są następujące: nie każdy situationship jest szkodliwy, ale wszystkie wymagają świadomego podejścia i jasnej komunikacji. Regularne sprawdzanie swoich potrzeb i uczuć pomaga określić, czy taka relacja wciąż ci służy.
Nie bój się wyrażać swoich uczuć i oczekiwań. Zasługujesz na jasność i szacunek w każdej relacji, nawet tej nieformalnej. Jeśli czujesz, że sytuacja ci nie służy, masz prawo szukać zmiany.
Pamiętaj, że problemy z relacjami to normalna część ludzkiego doświadczenia. Nie wahaj się szukać pomocy, gdy jest potrzebna – czy to u przyjaciół, rodziny, czy profesjonalistów.
Ostatecznie, najważniejsze jest, byś pamiętała o swojej wartości. Niezależnie od statusu relacji, zasługujesz na szacunek, szczerość i troskę. Situationship może być przystankiem na drodze do lepszego zrozumienia siebie i swoich potrzeb emocjonalnych, ale nie musi być stałym miejscem zamieszkania.
*Imiona i dane osób występujących w tekście zostały zmienione. Opisy bazują na rzeczywistych doświadczeniach, przedstawionych z zachowaniem pełnej anonimowości.
Bibliografia:
[1] Manning, J., Denker, K. J., & Johnson, S. (2021). Ambiguous relationships: Understanding the concept of „situationships”. Journal of Social and Personal Relationships, 38(9), 2710-2731.
[2] Thompson, R. S., & Davis, M. K. (2022). Navigating modern dating: The rise of situationships among young adults. Emerging Adulthood, 10(4), 892-908.
[3] Peterson, L. M., et al. (2023). Contemporary relationship patterns in American young adults: A national survey. Journal of Marriage and Family, 85(2), 445-462.
[4] Williams, C. R., & Foster, J. A. (2022). Dating app culture and relationship ambiguity: A mixed-methods study. Cyberpsychology, Behavior, and Social Networking, 25(8), 524-533.
[5] Chen, A., & Rodriguez, M. (2023). Generation Z and relationship preferences: An analysis of dating app data. New Media & Society, 25(6), 1342-1359.
[6] Anderson, K. L., & White, S. J. (2021). Undefined relationships and emotional well-being in emerging adults. Developmental Psychology, 57(11), 1876-1890.
[7] Brown, E. M., et al. (2022). Emotional intimacy without commitment: Understanding modern relationship dynamics. Personal Relationships, 29(3), 578-596.
[8] Taylor, D. R., & Johnson, P. K. (2023). Uncertainty in romantic relationships and psychological adjustment. Journal of Social Psychology, 163(4), 487-503.
[9] Miller, A. C., & Thompson, L. (2022). Communication patterns in ambiguous romantic relationships. Communication Research, 49(7), 967-988.
[10] Hayes, R. L., et al. (2021). Attachment styles and preference for relationship ambiguity. Attachment & Human Development, 23(5), 623-641.
[11] Garcia, M. S., & Kumar, V. (2022). Avoidant attachment and situationship preferences among college students. Journal of College Student Development, 63(4), 412-428.
[12] Lee, S. H., & Park, J. Y. (2023). Disorganized attachment and tolerance for relationship ambiguity. Journal of Research in Personality, 104, 104-118.
[13] Roberts, K. A., et al. (2022). Thematic analysis of situationship experiences: A qualitative study. Qualitative Research in Psychology, 19(3), 445-467.
[14] Newton, C. M., & Davis, R. (2023). Emotional themes in ambiguous romantic relationships: A phenomenological approach. Journal of Phenomenological Psychology, 54(1), 78-101.
[15] Clark, J. D., & Martinez, A. (2022). Fear of commitment and relationship choices in Generation Z. Journal of Youth Studies, 25(8), 1034-1052.
https://link.springer.com/article/10.1007/s12119-025-10402-8